Blog Devri Network

Mükemmel  hatta mucizevi denilecek enterasan bir hikayeyi sizlerle paylaşmak istiyorum.Sonuna kadar okumanızı hararetle tavsiye ediyorum

Ben 40 yıllık bir kanser uzmanı olarak kanser hastanesinde başhekimlik yaptığım sırada Serap adında genç bir hanım hastam vardı. Serap’ı özel bir ilgiyle bizzat ben tedavi altına almış ve kısa bir süre sonra da iyileştiğini görerek taburcu etmiştim. Ancak Serap’ın da diğer kanserliler gibi ilk beş yıllık süreyi çok dikkatli geçirmesi gerekiyordu.

Ne var ki, bir işkadını olan Serap 4 yıl kadar sonra bir ihale için İzmir’e gitmek istedi. Kış aylarında olduğu için uçakla gitmesi şartıyla izin verdim. Maalesef bilet bulamamış, benden habersiz bindiği otobüsün kaza geçirmesi üzerine 6 saat kadar mahsur kalmış. Dönüşünden kısa bir süre sonra kanser, kemik ve akciğerine yayıldı. Serap bacak kemiklerindeki metastaz nedeniyle yürüyemez hale gelirken, hastalığın akciğerdeki tezahürü sebebiyle de devamlı olarak oksijen cihazı kullanıyor ve söylediği her kelimeden sonra ağzını o cihaza yapıştırarak nefes almak zorunda kalıyordu… Evine gittiğimde güçlükle konuşarak; (more…)

BİRİNCİ DERS:

Birinci ayımda, hocamız test sorularını dağıttı. Ben okulun en iyi ögrencilerinden biriydim. Son soruya kadar soluk almadan geldim ve orada
çakıldım kaldım. Son soru söyleydi :
‘Hergün okulu temizleyen hademe kadının ilk adı nedır ?’
Bu her halde bir çeşit şaka olmalıydı. Kadını, yerleri sılerken, hemen hergün görüyordum. Uzun boylu, siyah saçlı bir kadındı. 50′lerinde falan
olmalıydı. Ama adını nerden bilecektim ki ! Son soruyu yanıtsız bırakıp kağıdı teslim ettim. Süre biterken bir öğrenci, son sorunun test sonuclarına
dahil olup olmadığını sordu. (more…)

Eğitim Yüksek Okulunu bitireli üç ay olmuştu. Müracaatlarımızı yaptık,arkadaşlarımızla beraber tayin bekliyorduk. Sağlık raporunu Ankara’ dan alamamıştık da bir arkadaşım ile Kütahya’ya gelip oradan bin bir güçlükle almıştık. Bürokrasinin yavaş işlediğini o zaman çok iyi anlamıştım. Sadece bir göz doktorunun imzası için dört gün bekledik. En sonunda göz doktorunu baştabibe şikayet ettikte işimiz öyle görüldü. Sağlık raporlarını aldık, bu seferde arkadaşımla beraber Ankara’ya gidecek paramız bitmişti. Onu Ankara’ya benim evrakımı da götürmesi için ikna edip, ben de Büyükorhan’a geri dönmüştüm. (more…)

SEVİNÇ KIRINTILARI
Rüzgârın soluklarında hüzün… Buruşmuş sarı yapraklarında elem… Bir kibritçi kız misali, küçük bir çocuk…
Peki, oturup sınıfın ortasında neden ağlıyordu?
Gündüzleri ekmek parası için satmak mecburiyetinde olduğu mendiller… Soğuktan donmuş minicik parmaklar ve yıkanmak nedir bilmeyen masum bir yüz… Dışarıda adeta gülücükler dağıtıyor sanki memnunmuş gibi… Anne-baba sevgisi nedir bilmiyor. Çünkü hiç yaşamamış ki. Hiç kimse yanağına bir öpücük kondurarak yollamamış yatağına, açılan yorganını başını sıvazlayarak kapamamış. Bir tabak sıcak yemek vermemiş, hep hor görülmüş ezilmiş sokak çocuğu… (more…)

Bir sağır adama haber verdiler
Komşun yatıyormuş, hasta dediler
Zavallı duymayan kulakla neyler
Kendi kendisiyle söylendi garip
Gitmese olacak gönlü muzdarip. (more…)

Ülkenin birinde bir padişah varmış.
Bütün halkı onu tanırmış.
Sultan Mahmut adı, atına atlarmış.
Zeki delikanlı ararmış.

Varmış bir köye, yoksul bir eve
Misafir olmuş hayli zaman.
İkram etmişler hem seve seve
Memnun kalmış o koca Sultan. (more…)

Gecenin sessizliği, içindeki huzursuzluğu artırıyordu. Balkona çıktı. Şehir karalık örtüsüne bürünmüş, evlerin tek tük yanan lambaları aydınlığa yetmiyordu. Gözleri yıldızlara kaydı. Bir mücevher kadar parlak, göz alıcı yıldızları seyretti. Daldı gitti… (more…)