DÜŞLEDİĞİM KENT
Sormadılar ki bana, dünyanıza gelirken.
Nasıl olmak istersin, kimden doğmak istersin.
Doğmuşum bilmem neden, zamanından da erken.
Kuvöz yokmuş ki köyde, açığımı gidersin.
Aklı kıt diyorlardı, üstüne felç eklendi.
İyileşir diye de, hayli zaman beklendi.
Anam, babam çaresiz, sardık tası tarağı.
Köyün derdini koyduk, kentin derdi yüklendi.
Bulduk iki göz oda, bizde şehre taşındık.
İş güç tutma yolunda, ailece aşındık.
Babam oldu bir işçi, anam da gündelikçi.
Şehirli olmak zormuş, biz kendimiz kaşındık.
Köyde kaldırım yoktu, şamrelle sürünürdüm.
Eşik olmadığından, yolumu sürdürürdüm.
Şehrin sokaklarında şamrel işlemez oldu.
Elimde olsa eğer, köye geri döndürürdüm.
Mahallede okul var, yaşım da oldu yedi.
Babam beni okula, arkasında getirdi.
Aval aval bakındım, ne süslü çocuklar var.
Onların şatafatı, beni o gün bitirdi.
Üç beş duyarlı insan, acımışlar halime.
Tekerlekli sandalye, getirdiler evime.
Sevindim uyumadım, sürdüm sabaha kadar.
Siz de sevinirdiniz, olsaydınız yerimde.
Az da olsa büyüdüm, elim kolum güçlendi.
Önce düşünmediğim, sakatlığım eklendi.
Çocuklar şen şakrak, cıvıl cıvıl neşeli.
Beni bu çocuk yaşta, sakatlığım da yendi.
Kanadı kırık kuşum, uçmak ne ki haddime.
Çocukluğu unuttum, çekilmişim seddime.
Zar zor bitti okulum, aldık şehadetname.
Sakatlığım engeller, yeter yedi ceddime.
Oynamak istesem, setler,engeller yeter.
Her gün yeni çalışma, yollar tarladan beter.
Özgürlüğüm kısıtlı, muhtacım büyüklere.
Onlara hep yük olmak, derdime bin dert katar.
İçimden geçenleri, bir bilseniz büyükler.
Birazını alsanız, terk etse beni yükler.
Bize de hitap etsin planlar projeler.
Ne olur yardım edin, çiçek açmaz kütükler.
Sevinçler paylaştıkça, çoğalırmış, büyürmüş.
Dertlerde paylaştıkça, azalırmış erirmiş.
El uzatın bizlere, el olun, ayak olun.
Yardım edene Allah, daha fazla verirmiş.
Elimiz sağlam dedik, elle olan iş verin.
Bizi hele dinleyin, bizim derdimiz derin.
Eksik geldik dünyaya, bunu suç mu saydınız?
Bizim için de ne olur, şu dünyayı devşirin.
Gazimiz, sakatımız, alsın hayattan payı.
Bizim için yaşanır, edin ne olur dünyayı.
Yaşam alanlarında, bize de bir yer verin.
Bizleri yok saymayın, artıyor her gün sayı.
Ailemize destek verin, vergisini düşünün.
Elektrik ve suda, bizden paylar düşürün.
Onların da yüzünü, ne olur siz güldürün.
Onlar ezikliğini, yaşıyor bu özürün.
Paylaşın dertlerini, panellerle, günlerle.
Yarıştırın bizleri, taltif edin ünlerle.
Yaşamak böyle çok zor, geleceğe küsmüşüz.
Ailemiz yaşıyor, neşeden sürgünlerle.
Kent bizi kavramalı, hitap etmeli bize.
İcraatta olmalı, girmeli yüreğe, öze.
Spor, sanat, edebiyat,yarışmalar,paneller.
Bize de hitap etsin biz de girelim göze.
Her yaşam alanında, payımı unutmayın.
Düşüncesizlik edip, yaramı kanatmayın.
Bizim için olanı, kenara fırlatmayın.
Hakkım olanı verin, boşuna ağlatmayın.
Sağlıklı kentte yeşil, kurt, kuş ve böcek.
Beraber yaşayacak, beraber büyüyecek.
Sağlam, sakat elele, herkes birbirine dost.
Sevinç çığlıkları, ta göğe erişecek.
İşte benim hayalim, işte benim bu düşüm.
Bugüne dek inanın, çok acılar görmüşüm.
Acımayınız bize, iş verin, saygı duyun.
Yararlı olmak hakkım, bu da benim görüşüm.
RAMAZAN GÜNHAN
CANAYDIN İLKÖĞRETİM OKULU ÖĞRETMENİ
NİLÜFER-BURSA
TEL: 05052547680
Tags: Edebiyat, edebiyat öğretmeni, harika şiirler, şiirler, türkçe öğretmeni
