Cin Çağırma

Cinlerin var olduğuna inanmayan iman bakımından eksiktir.Yani müslüman değildir.Niye mi?Çünkü Kitaplara iman,imanın esaslarından olup,Kuran-ıKerim İn bir ayetini dahi inkar etmek veya karşı gelmek insanı küfre sokar.Siz siz olun birilerine yaranmak için veya bu tür varlıklara inanmanın hurafe olduğunu iddia ederseniz bilin ki İman dairesinden çıkmışsınızdır.Tevbe istiğfar ile tekrar iman dairesine girmeniz icab eder.Biliyorsunuz ki Kuran-ı Kerim’de cinlarden bahseden pek çok ayet olduğu gibi sureler de vardır.Cinlerin varlığına en büyük delil Kuran-ı Kerimdir.Ardından Efendimiz(SAV)in cinlerle olan buluşması ve hadisleri,ardından yalan üzere buluşması mümkün olmayan büyük bir topluluğun şahitliği.Şunu asla unutmayın.Cinlerin yaşadığı boyut ile bizimki farklıdır.Görmediğim şeye inanmam deyip basit bir mantık kuramıyla cinleri inkar ediyorsanız bilin ki her şey bizim gözümüze gözükmez.Acı,mutluluk,vicdan vs.Örenekler o kadar çok ki.Şİmdi size yaşandığı iddia aedilen bir cin çağırma seansından bir örnek vermeden önce abdestli gezmemiz ve ayet el kürsiyi okuyup üstümüze üflamamiz şekliyle korunabileceğimizi hatırlatayım

Merhaba arkadaşlar.Ben 16 yaşındayken sanaayi mahallesinde oturuyordum bizim mahalle küçük ve kalabalıktı herkes birbirini tanırdı neyse, arkadaşlarla hergün olduğu gibi maç yapmak için anlaşmıştık maç bittikten 1-2 saat sonra samimi arkadaşlarımı eve davet ettim ve onlara birşeyler ikram ettim.Evde kimse yoktu annemler eryaman daki teyzemlere ziyarete gitmişlerdi televizyon izliyorduk ve zamanın nasıl geçtiğini anlayamamıştık saat 23-24 gibiydi bayağı geç olmuştu.Aniden elektrikler kesildi saat geç olduğundan dolayı herkes evlerine gitmek için hazırlanmıştı ki; elektrikler geldi arkadaşlarıma bizde kalmalarını teklif ettim ve kabul ettiler.Canımız çok sıkılıyordu ve o saattede televizyonda hiçbirşey yoktu.Aklıma 1 hafta önceki din dersi geldi.Hocamız “cin vardır” demişti.Bende sıkıntıdan vakit geçirmek için arkadaşlara cin çağıralımmı diye sordum.Çoğu saçmaladığımı söylediler ben çok ciddi olduğumu söyledim ve bana çağırmayı biliyormusun diye sordular bende bilmediğim halde bildiğimi belirttim.Neyse,cin çağırmaya karar verdik ve masanın etrafına oturduk ışıkları söndürüp mumları yaktım.El ele tutuştuk ve aklıma geleni söylemeye başladım.”Ey cin bizi duyuyorsan ses ver”dedim.Arkadaşlar kısık bir sesle gülüyordu mutfaktan metal sesine benzer bir sses gelmeye başladı herkes irkildi ve devam ettik “sesimi duyuyorsan işaret ver”dedim sanki biri bizi izliyormuş izlenimine kapıldım masada duran mumlardan biri söndü ve tekrar işaret vermesini istedim mum alevlendi ve aniden söndü gerçekten hepimiz çok korkmuştuk kikirdemelerin yerini ağlamaklı sesler aldı arkadaşlarıdan biri “korkuyorum”dedi ve seansı bırakmaya karar verdik.Cin i bir kere çağırmıştık nasıl göndereceğiz?Işıkları açtım televizyonu açtım aniden elektrikler kesildi mutfaktan hâlâ tıkırtılar geliyordu.Elektrikler geri geldi hepimiz kanepeye geçtik salondan telefon sesi geldi gittim telefona bakmaya tanımadığım biri annemin cep telefonundan beni arıyordu ve annemin, kardeşimin, babamın öldüğünü söylüyordu
ilk başta inanmadım “sen kimsin?” diye sordum bana”kaza yerinden arıyorum”dedi gözlerim den yaşlar süzülür gibi oldu içime serin sular boşaldı ve ayaklarım titremeye başladı.Arkamdan arkadaşlar gelerek ne olduğunu sordular bende “ailem ölmüş…” dedim ve ağlamaya başladım telefonu adamın yüzüne kapamıştım.Tekrar telefon çaldı ve aynı numaradan arıyorlardı yine aynı adam kısık bir sesle “bir daha yüzüme kaparsan sende ölürsün dedi”ne yapacağımı şaşırmıştım ve tekrar telefonu yüzüne kapadım ardından hızla odama koştum kapıyı kilitledim arkadaşlarıma yalnız kalmak istediğimi söyledim.Elime Kur’an Kitabını aldım okumaya başladım Cin Suresini okudum ardından Euzübillah içim biraz rahat lamıştı ve içimden bir ses bir daha bilmediğim işe karşmamam gerektiğini söyledi.Odadan çıktım arkadaşlarım evde yoktu çok korktum ve kapı çalındı kapıyı açtığımda nefes alamamıştım çünkü;kapıdakiler annem, babam ve kardeşimdi.O günden sonra birdaha tövbe ettim cin çağırma gibi saçmalıklarla uğraşmıyacağıma olayın etkisindeyim hâlâ ama arkadaşlarıma anlattığımda bana gülüyorlar bende olayın etkisini üzerimden atmaya çalışıyorum…