Blog Devri Network

BİLMEK YAŞAMAKMIŞ…
Bugünü yaşarken dolu dolu, karanlıkları görmez oluruz… Aydınlıklarda bulunmuş bir insan gibi olmayı isteriz. Karanlık bilinmeyenlerin üstüne bir örtü çekmektir… Aydınlık da kara bir örtüyü hayatımızdan uzaklaştırmayı sembolize eder.
Çoğu zaman kendimizi eksik hissettiğimiz noktalarda sorunumuzu giderme ihtiyacı duyarız. Her geçen gün biraz daha değişip, gelişmeyi amaçlarız. Bilmediğimiz bir şeyin hallolmasını istemeyi öğreniriz. Soru? ne yer vermeliyiz yaşamımızın hiçbir anında… Ne gündüzünde ne gecesinde… Hep yolları keskin çizgilerle görürüz. Yaşamayı da capcanlı… Belli belirsiz görünenleri silip atarız ya da hiçbir amaca bağlanır!
Bazense, hayatta yalnızca olduğu kadarını görüp bırakırız. Ya diğerleri? Görünmeyen şeyler nerede?
Sürülmüş şairler! Yazılarını bilmediğimiz yazarlar… Düşünüldü mü bunlar hiç? Düşünülmek adı altında hatırlandı mı ya da? Soru işaretleri yerini bıraktı mı başka şeylere? Belirsizlikler belirginleşti mi?
Hayatı olduğu yerde bırakabilmek, çok kolaydır ancak kendine farlı bir seyir kazandırmak, rüzgârın esişini farklı bir yere yöneltmek kolay olmasa gerek…
Zorluğu katıp yaşamına onunla doğrulmak mı gerekiyor? Araştırıp düşünebilmek… Yorumlayabilmek önündekini… Bilgi gerektirir hep. Bildiğinle yükselip daha da gelişmek… Araştırma yapmak bilinmeyenlere…
Bilmek ya da bilmemek bir şey değildir. En önemlisi bildiğini kullanabilmek… Sorularda sorunlarında fikir sunabilmeyi bilmek çok daha önemlidir!
Kuru bilgileri bir kenara itip kendi kişiliğimizde bir şey görebilmek. Sığ fikirlere bağlanmayı yok etmek. Her zaman kendimizde bulup kendimize katmaktır. Öğrenebilmek her şeydir.

Tags: Bilmek ve yaşamak hakkında kompozisyon, Bilmek ve yaşamak ile ilgili kompozisyon, kompozisyon ödevi, kompozisyonlar

This entry was posted on Salı, Mayıs 6th, 2008 at 17:22 and is filed under Edebiyat. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.